زایش دختر، شعر و ترجمۀ شعر از خالد بایزیدی (دلیر)

unnamedشیعرله:خالیدبایه زیدی(دلیر)

«کچ بوون…؟! له چول وده شتیکی قاقردا من له دایک بووم هه رله وکاته وه به بیشکه ی خه م وپه ژاره وه رایان ژاندم هه رچی بزه وپیکه نین بوو له بیشکه که م دا به ده سته بچکوله وخنجیلانه که م ناشت…؟! ئه وکات که چاوه فرمیسکه کانم هه لینا دایکم دیت… که ماته م دای گرتبوو وباوکیشم … که ده سته وئه ژنودانیشتبوو باوکم ده یووت: ئاخرئافره ت بوو…ب…و…و… کچ مان بوو…؟! مه هاباد:۱۹۹۰ ………………………………………………………………………………

 

ترجمه وشعراز:خالدبایزیدی(دلیر) «زایش دختر» دردشت وصحرای برهوت زاده شدم ودرواپسین زایش باگهواره ی غم واندوه مراجنباندند هرچه تبسم وخنده بود درگهواره ام بادستهای کوچک ونرم ونرمک ام مدفون کردم…؟! آن گاه! که چشم گشودم مادرم رادیدم که ماتم گرفته بود وپدرم نیز… که بشکل علامت سوالی بزرگ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ دست به زانونشسته بود وپدرم می گفت؟ آخرزن چرا؟…چ…ر…ا…؟ دخترزادیم؟! مهاباد-۱۹۹۰ تقدیم به همه مادران ودختران سرزمین ام که افتخارخانواده وسرزمین شان هستند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *