در معابر ادعا / سیاکزار برلیان

 doppelmoralدر معابر ادعا

 

چرا برایت غریب است که

باروری درختان را

به کرسی اتهام سترونی

نشانده اند

قوادان را مگر نمی بینی

که در معابر ادعاهایشان

ترنم آهنگ نجابت دارند

به داغ قحط و خشکسالی می آیند

و خود را، خرمی، بهار

همیشه بهار می خوانند

اختگانند، وخود را، به نخوت

اسلاف نخبگان بی تالی ی تاریخ

خطاب می کنند.

پستوی تار تنیده ی نفرت را

می گویند

” – باورِ آشیانه ی مهر”

چرا باید برایت غریب باشد، زمان

زمان فریب است بر زمین

جز این اگر که بود

غریب بایدت می نمود.

 

مرداد سال ۶۰

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *