در سرزمین فراموشی / امیر حسین تیکنی/ برای محمود حسینی زاد

در سرزمین فراموشی / امیر حسین تیکنی

برای محمود حسینی زاد

به بوییدنِ کشتی زنگار بسته آمده است

پرنده ی کوچک

به بوییدن نور بر فلز

به بوییدن باد بر پرچم

به بوییدن صدا بر شیپور

به بوییدن مه بر پنجره های کوچک

گریخته است از جهان

به سرزمین فراموشی پناه آورده است

در سرزمین فراموشی

ملاحان در میان کانتینرها

آواز می خوانند

در سرزمین فراموشی

کارگران

با ضربه های چکش

موسیقی تازه ای می نوازنند

در سرزمین فراموشی

زندان

پیراهن راه راهی ست

که می توان از تن درآورد

و هنگامی که آفتاب بر مه پیروز می شود

عبور آرام اسب های سفید را

                            در آسمان دید

 به بوییدنِ مرگ آمده است

پرنده ی کوچک

به بوییدن فلز در نور

به بوییدن پرچم در باد

به بوییدن شیپور در صدا

به بوییدن پنجره های کوچک در مه

بوسان  خرداد نود و شش

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *