عشق کوتاه نمی آید/ بیاد شاعر عشق و آرمان سعید سلطانپور/ منوچهر دوستی

بیاد شاعر عشق و آرمان سعید سلطانپور           
عشق کوتاه نمی‌آید – منوچهر دوستی
همراه با ترجمه ترکی از بهروز عرب زاده
 
عشق کوتاه نمی‌آید
با کوتاه نیامدن شروع کرده است
روی قله می‌رود
قدش را صاف می‌کند
گردن می‌کشد
نه!
من فتح کرده‌ام
جای کوتاهی نیست!
 
امروز مثل هر روز من
روز عشق
روز مشق رفتن است
 
من آمدم که تو را ببینم
که تو راهم بدهی
که پیش روی خودمان
صحنه را بچینیم و
بازی کنیم
 
امروز روز عشق است
مثل همه روزهای من
یادم کن
به قله برو
و رد پای مرا ببین
 
امروز روز توست
روز ادامه
چرا که عشق کوتاه نیامد
و تو آن را ادامه می دهی!
 
وقتی که دست تو را گرفتند
من آنجا بودم
تو لبخند شادت را
در حضور همه جا گذاشتی
 
و با پیچک موهایت
چشمشان را خیره کردی
و پای فرزت را
روی اخم پیشانی شان چرخاندی
 
باور نمی‌کردند
«شاعر که نمی رقصد!»
خیره به هم،
گمان کرده بودند!
 
اما عشق بر قله ایستاده بود
و صحنه را چیده بود.
 
کار آن‌ها نا باوری بود
کار ما خنده بود
و تو کار خودت را کرده بودی
و روبروی صحنه
شب متلاشی می‌شد
که از جمع ما
تو را بردند
 
آن‌ها همه چیز داشتند
تیر
تفنگ
اما
چیزی برای گفتن نداشتند.
 
آن‌ها تو را برده بودند
ما تنها مانده بودیم
اما آنها
باخته بودند
چرا که حالا هم
که سال هاست
اسمت را
که عشق است
پنهان می کنند.

ترجمه به ترکی‌ : بهروز عرب زاده (شاعر و نویسنده – ساکن استانبول)
AŞK PES ETMEZ

Aşk pes etmez
Zaten pes etmemekle başlar
Zirveye çıkar
Boyunu dikeldir
Boynunu çeker
Yok !
Ben Fethettim diğer
Ve bu hiç alçak yer değil !
Bu gün benim her günüm gibi
Aşk günüdür
Ödeve yürümek günüdür
görmek için Sana geldim
Belki içeriye alırsın
Ve Bir daha güzler ününde
Sahneni kurarız
Oyuna başlarız
Bu gün aşk günüdür
Benim her günüm gibi
Beni hatırla
Zirveye git
Ve benim ayak izlerimi gör
Bu gün senin günündür
Devamın demek
Zira ki aşk pes etmedi
Sen onun devamını sağlamışsın
Senin ellerin yakalanan zaman
Ben oradaydım
Mutlu gülümsemelerinin
Her kimsenin ününde bırakıp gedmiştin
Ve sarmaşık saçlarınla
Güzlerini şaşkınlığa uğratmıştın
Ve çevik ayaklarınla
Abus alınlarını gezmiştin
İnanmıyorlar
»şair ki dans etmez !«
Şaşkın bakışlarıyla
Tahmin etmiştiler
Ama aşk hala zirvede ayaktadır
ve sahneni kurmuştu
onların işleri inanmazlıktır
ve bizim işimiz gülmek
ve sen artik yapacağını yapmıştın
ve sahnenin karşısındaki gece
çürüyordu ki
seni bizim aramızdan götürdüler
onların har şeyi var idi
mermileri
silahlari
ama
diyecek bir şeylerden yoksul
onlar seni götürmüştüler
ve biz yalnız kalmıştık
ama onlar
yenildiler
zira
şimdi ki yılar bele geçiyor
adın ki aşkıdır
gizliyorlar .

şair: manouchehr dosti
tercüme: behrooz arabzadeh

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *