دو شعر از/ عیدی نعمتی

(۱)

در هوای آسمان وُ

آفتاب

لال می گرید

خیس می خواند

این قناری ی گرفتار

در قفس !

 

(۲)

چه می کند

با جان آدمی

این سه حرف

ما از لای سیم های خاردار

به دیدار آفتابگردان ها می رویم

و زخمی هامان را

در پیرهن امید پنهان می کنیم

باد بر پرچم ما نیز خواهد رقصید

چه می کند

با جان آدمی

عشق!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *