بلندیِ بالا / شعری از/ عباس سماکار/ برای علی اشرف درویشیان

Spread the love
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePrint this page

بلندیِ بالا

همیشه دوست داشتم اینگونه ببینمت، ایستاده بر قامتی که عزمش پیدا ست

و تا رفتی

خیره ماندم به تصور و تصویر درونه ات

به چین و چروک ها و آن لکه ها و پیس های چهره

به بالا بلندیِ تا شده

به بالای ایستاده گی درونت که چنین بود اعماقش

***

عباس سماکار

 

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *