مرگ نهنگها/ شعری از/ مجید نفیسی

Spread the love
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePrint this page

مرگ نهنگها

باز هم نهنگی تنها
در پایابها مرده
و یارانش مویه‌کنان
خود را به ساحل می‌رسانند
تا در کنارش بمیرند.

به آنها می‌گویم: بزرگان!
یارِ مرده را به کرکسان بسپارید
و پیش از اینکه مرگ
از شما مُرداری بسازد
به آبهای آزاد بازگردید.

نهنگهای به‌شن‌نشسته اما
از شورِ مرگ لبریزند
و در مردن
از یکدیگر پیشی می‌گیرند.

مجید نفیسی
پنجم دسامبر دوهزار‌و‌سیزده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *