پوتین های گل آلود/ به یاد حسین اخوت مقدم/ مجید نفیسی

پوتین‌های گل‌آلود

به یاد حسین اخوت‌مقدم

کفشهای کهنه‌ی کوه را می‌شویم
و با سرانگشت پاک می‌کنم
آجهای گل‌آلودشان را.

ای گِل خشکیده!
از کدام سرزمین می‌آیی
و خاطره‌ی کدام گُل
چنین خوشبویت کرده؟

آجهای درخشان زیر آفتاب
به من لبخند می‌زنند.

مجید نفیسی
هفتم مارس هزار‌و‌نهصد‌و‌هشتاد‌و‌هفت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *