اهل کردستانم / شعری از/ خالد بایزیدی ـ دلیر

اگر سهراب سپهری اهل کاشان بود و مخمل آبی شعرش را در آرامش طبیعت کاشان یافت. خالد بایزیدی-دلیر. در شعر اهل کردستانم از سرزمینی خبر می‌دهد که در آن…، حنجره شاعران بریده است. دکتر حمیدرضا رحیمی

اهل کردستانم
آن‌جاکه مادران
هنوز سیاه پوشند
و افسانه های ازادگی مردانشان را
برای کودکان خودتفسیرمی کنند
و کودکان از چوبه ی دارپدرانشان
اسلحه می سازند
و بابغض هایشان جهان رابه یاری فرامی خوانند.
از برای انتقام…

اهل کردستانم
آن‌جا که زندان ها
انباشته ازشقایقند…
جایی که روزی هزاران الاله و نسترن
بر چوبه های دارسبزند و استوارند
و فصل بهار را هجی می‌کنند…
و دراوج جان سپردن
چنان تندر می‌غرند
و زیستن را می‌آزمایند…
سرزمینی که هرستاره
حکایت شهیدی را
در خود نهفته دارد…
ستاره هایی که شبها
با روشنایی خودفرزندان شهیدرا
از دلهره می‌رهانند

اهل کردستانم
جایی که از دریاچه‌اش خون می‌جوشد
دریاچه ای که شهیدان را با پرواز بلورین‌شان
با خودفرامی خواند
و نیلوفران سربرمی‌آورند
تاسرودصلح ورهایی را
برای ماهیان سرزمینم بخوانند…

اهل کردستانم
آن‌جا که مردی از رادمردان قرن بر پا خواست
و تابش نور خورشید را برای گل ها تفسیر کرد
تا گل‌هامشتاقانه به خورشید پیوستند…
انجاکه مادران غبارائینه هارا
باموج اشک هایشان می شویند…
وکودکان
هرشب نوازش دست های گرم پدرشان را
تنهادرخواب می بینند…
وچیدن شکوفه‌های گیلاس را…
آه…شب های این سرزمین
درتب سوزان کودکان
جان می‌سپارد…
سرزمینی که هرروز
شهیدی در راه است
تامرزهای کردستان را
بردنیاهجی کندوپرچم این سرزمین را با خون سرخ خود
به سفیدوسبز درآمیزد

اهل کردستانم
انجاکه گلهابدون هیچ پفسیری ازبهار
و در آستانه‌ی شکوفایی پرپر می‌شوند
وبه خزان بی هنگام می‌پیوندند
بلبل های دیارمن
به جای نغمه شادی
مرثیه های بهار را می‌سرایند
و کبوترهای دربند
بی بهارمی میرند…
آن‌جا که شمع‌ها ایستاده می‌میرند
وپروانه‌ها می‌مویند
و خفاشان
به دورازروشنایی می‌بالند
سرزمین پیشمرگان قله‌های فتح و پیروزی…
….
اهل کردستانم
آن‌جا که حنجره‌ی شاعران بریده‌ست
… شعر و ترانه خون آلوده ست
ودرخت ازادی دررویش…
مردان انقلابی
و درخت‌هاوجنگل‌ها
اسیربادهای مهاجم
وکوه بیستون…سربلندترازهمیشه
لرزه براندام دشمن افکنده ست…
در سرزمین من
از سنگ های کوهستان
الاله میروید
و ازهرالاله ای شاعری زاده میشود
و چوبه‌ی داری نیزسربرمی‌آورد
سرزمین من
آن‌جاکه هر شب ستاره‌ای
آبستن می‌شود
تاافسانه های مهر و دوستی را
به کودکان یتیم زمزمه کندو…
شاعران میهنم
واژه‌هاشان رادرجوی خون می‌شویند
تا شعری بسرایند
از برای کردستان من
ژرف ترازخواب
زلال ترازاب

اهل کردستانم
جایی که تازه دامادان
بستر حجله را
با گلوله‌ای سربی مهمان می‌کنند
و عروس شب را
بالب خونین می‌بوسند
آن‌جا که پیغمبران دروغین
هر روزا یه دروغ برمردم می‌خوانند
و با سحروجادو
سیاهی را می‌سرایند
کشاورزان سرزمینم
به جای گندم
توپ وخمپاره می‌کارند
و به جای خوشه‌های گندم
جمجمه های دشمنان رادرومی کنند
کشاورزان که پیغمبران دروغین را هر روز و شب
نفرین می‌کنند
گل‌های سرزمین من
دراتش می‌سوزند
اسمان می‌گرید
بهار می‌موید
و کودکان شهید
دریچه‌های قلب‌شان را به روی بهار می‌گشایند تا بگویند..
-تا شقایق هست
زندگی بایدکرد-
کردستان من
به دورلاشه‌ی گندیده‌ی دشمنان
درپای بازی است

اهل کردستانم
آن‌جاکه ازادی خواهان
بر چوبه‌های دار زاده می‌شوند
و مقاوم واستوار
همانند شاهین
به شکوفه های سرخ ستارگان می‌پیوندند

 

شیعر:خالیدبایه زیدی(دلیر)ونکوور-کانادا
وه رگیر:ئه حمه د شیربه گی

خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌وشوێنه‌ی دایکانمان هێشتا ره‌شیان پۆشیوه‌ و
ئه‌فسانه‌ی جوامێری مێڕه‌کانیان
بۆ منالانیان شی ده‌که‌نه‌وه‌و
مناڵانیش له‌ داری سێداره‌ی باوکانیان
تفه‌نگ چێ ده‌که‌نو
به‌ هه‌نیسکه‌کانیان جیهان به‌ هاناوه‌ ده‌خوازن
بۆ تۆڵه‌ ئه‌ستاندنه‌وه‌…
….
خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌وشوێنه‌ی که‌ زیندانه‌کان ئاخندراوه‌ له‌گوڵه‌ قاشقاشه‌ …
شوێنێ که‌ هه‌زاران هه‌ڵاله‌ و شیلان به‌سه‌ر سێداره‌وه‌ سه‌وزو به‌ پێوه‌ن و
وه‌رزی به‌هار ده‌ڵێنه‌وه‌ و
له‌ لووتکه‌ی سه‌ره‌مه‌رگ دا
وه‌ک گه‌رده‌ڵوول گڤه‌یان دێ و
ژیان تاقی ده‌که‌نه‌وه‌…
نیشتمانێک که‌ هه‌ر ئه‌ستێره‌یه‌کی
چیرۆکی شه‌هیدێکی
له‌ خۆی دا حه‌شارداوه‌ …
ئه‌م ئه‌ستێرانه‌ به‌ ورشه‌یان
دڵه‌ڕاوکه‌ی مناڵانی شه‌هید ده‌ڕه‌وێننه‌وه‌…
….
خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌وشوێنه‌ی که‌ له‌ ئه‌ستێرکه‌کانی خوێن هه‌ڵده‌قوڵێ
ئه‌و ئه‌ستێرکانه‌ی جاڕی شه‌هیده‌کان ده‌ده‌ن
بۆ هه‌ڵفڕینێکی بلورین
نیلوفه‌ره‌کان ده‌پشکوێن
هه‌تا سروودی ئاشتی و رزگاریی
بۆ ماسیه‌کانی ولاته‌که‌م بڵێنه‌وه‌…

خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌وشوێنه‌ی که‌ که‌ڵه‌مێرێک له‌ جوامێرانی سه‌ده‌ ڕابوو
گزنگی خۆری بۆ گوڵه‌کان شی کرده‌وه‌
هه‌تا به‌ شه‌وقه‌وه‌ په‌یوه‌ستی خۆربن
ئه‌وشوێنه‌ی که‌ دایکان تۆزی ئاوێنه‌کان
به‌ شه‌پۆلی فرمێسکه‌کانیان ده‌شوێنه‌وه‌
مناڵان
هه‌مووشه‌وێ خه‌ون
به‌ لاواندنه‌وه‌ی ده‌ستی گه‌رمی باوکانیان و
چنینه‌وه‌ی شکۆفه‌کانی گێلاسه‌وه‌ ده‌بینن
ئاه‌…. شه‌وه‌کانی ئه‌م نیشتمانه‌
له‌ ته‌بی گه‌رمی مناڵاندا گیان ده‌سپێرێ
نیشتمانێک که‌ هه‌مووڕۆژێ شه‌هیدێکی له‌ کاروان دایه‌
هه‌تا سنووره‌کانی کوردستان به‌ دونیا بڵێته‌وه‌ و
ئالای ئه‌م هه‌رێمه‌ به‌ خوێنی سوور
ئاوێته‌ی ره‌نگه‌کانی که‌سک و سپی بکاته‌وه‌…
….
خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌وشوێنه‌ی که‌ گوڵ به‌ بێ هیچ شرۆڤه‌یه‌ک له‌ به‌هار و
پێش ئه‌وه‌ی بپشکوێ په‌ر په‌ر ده‌بێ و
خه‌زانێکی بێ وه‌رز ڕایده‌ماڵێ
بولبوله‌کانی وڵاتی من
له‌جێی چریکه‌ی شادی
له‌ پرسه‌ی به‌هاردان و
کۆتره‌ دیله‌کان
بێ هاتنی به‌هار ده‌مرن
ئه‌مشوێنه‌ی که‌ مۆمه‌کان به‌ پێوه‌ گیان ده‌سپێڕن و
په‌پووله‌کان نووزه‌یانه‌ و
شه‌مشه‌مه‌کان
به‌ دوور له‌چاوی رووناکی شای لۆغانیانه‌
وڵاتی پێشمه‌رگه‌ی قه‌لای به‌رخۆدان وسه‌رکه‌وتن…
….
خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌وشوێنه‌ی گه‌رووی هۆزانڤانان ده‌بڕن
شێعر وگۆرانی شه‌ڵالی خوێنه‌
داری ئازادیی ده‌روێ
مێڕانی شۆڕشگێڕ و دارستان ولێڕه‌وار
بارمته‌ی زریانی شاڵاوبه‌رن و
چیای بێستوونیش سه‌ر فرازتر له‌ هه‌میشه‌
له‌رزه‌ی خستۆته‌ جه‌سته‌ی داگیرکه‌ر
له‌ نیشتمانی من
له‌ ره‌وه‌زه‌کانی کوێستان هه‌ڵاله‌ ده‌ڕوێ و
له‌ هه‌ر هه‌لاله‌یه‌ک شاعیرێک له‌ دایک ده‌بێ و
سێداره‌یه‌ک قوت ده‌بێته‌وه‌
وڵاتی من ئه‌وشوێنه‌ی که‌ هه‌مووشه‌وێ ئه‌ستێره‌یه‌ک دووگیان ده‌بێ
هه‌تا ئه‌فسانه‌کانی مێهرو خۆشه‌ویستیی
بۆ مناڵه‌هه‌تیوه‌کان بڵێته‌وه‌
هۆزانڤانانی نیشتمانم
وشه‌کانیان له‌ جۆگه‌ی خوێن دا ده‌شوێنه‌وه‌
هه‌تا شێعرێک بنووسنه‌وه‌ بۆ کوردستانی من
قووڵترله‌ خه‌و روونتر له‌ ئاو

خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌وشوێنه‌ی که‌ تازه‌ زاواکان له‌شه‌وی بووکێنی دا
گولـله‌ میوانیانه‌ و
بووکی شه‌و به‌ لێوی خوێناوی راده‌مووسن
ئه‌وشوێنه‌ی که‌ پێغه‌مبه‌ره‌ درۆیینه‌کان
هه‌مووڕۆژێ درۆیه‌ک به‌ خه‌ڵک ده‌ڵێن و
به‌ سێحرو جادوو تاریکی ده‌ڵێنه‌وه‌
وه‌رزێره‌کانی نیشتمانم
له‌ جێگای گه‌نم تۆپ وخۆمپاره‌ ده‌چێنن و
له‌ شوێن گوڵه‌ گه‌نم ،کاژه‌ڵه‌ی سه‌ری ده‌ژمن ده‌دروونه‌وه‌
وه‌رزێره‌کانی که‌ شه‌ورووز نه‌فرت ده‌نێرن بۆ پێغه‌مبه‌ره‌ درۆیینه‌کان
گولاله‌کانی ولاتی من له‌ ئاگر دا ده‌سووتێن
ئاسمان هه‌نیسکی گریانێتی
به‌هار ده‌ناڵێنێ و
مناڵانی شه‌هید ده‌ربیجه‌ی دڵه‌کانیان
به‌رووی به‌هار دا ده‌که‌نه‌وه‌ هه‌تا بڵێن:
تا گوله‌ شلێڕه‌ هه‌یه‌
ده‌بێ بژین
کوردستانی من
جه‌نده‌کی بۆگه‌نیوی دوژمن یاری به‌ر پێیانه‌
….
خه‌ڵکی کوردستانم
ئه‌م شوێنه‌ی که‌ ئازایخوازان
به‌ سێداره‌کانه‌وه‌ له‌ دایک ده‌بن وخۆڕاگرو ڕاوه‌ستاو
وه‌ک شه‌هێن
په‌یوه‌ستی شکۆفه‌ی سووری ئه‌ستێره‌کان ده‌بن…


خالید بایزیدی…دلێر

https://www.youtube.com/watch?v=cxN1kMQV49s

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *