تنها نشانه / سعید یوسف

 

تنها نشانه

 

در خانه ام

یک سنبل سپید

تنها نشانه از نوروز است

او هم ولی به فکر فرار است

انگار اسب وحشی نوروزی

بیزار از این مهار است

(سیمی که بوده چوب لباسی روزی)

 

دیوانه جان! چه جای گریز است؟

حتی اگر فرار کنی

پایان این سقوط

بر گوشه ای از این میز است.

 

سعید یوسف، نوروز نودوهفت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *