گزارش برگزاری بزرگداشت پنجاهمین سالگرد کانون نویسندگان ایران در شهر لس آنجلس آمریکا

Spread the love
Share on FacebookTweet about this on TwitterEmail this to someonePrint this page

گزارش برگزاری بزرگداشت پنجاهمین سالگرد کانون نویسندگان ایران در شهر لس آنجلس آمریکا

 


در بعد از ظهر روز دوشنبه، چهارم ژوئن ۲۰۱٨، برابر با ۱۴ خرداد ۱٣۹۶، چهار تن از اعضاء کانون نویسندگان ایران و کانون نویسندگان در تبعید، به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس کانون نویسندگان ایران، مراسم سخنرانی و بزرگداشتی در محل کانون سخن، در لس آنجلس برگزار کردند. در این مراسم به همت روزنامه نگار و برنامه ساز رادیو و تلویزیون، خانم هنگامه عباسی، کیک بزرگی تدارک دیده شده بود. با آرم کانون نویسندگان و با جمله “پنجاهمین سالگرد تأسیس کانون نویسندگان ایران گرامی باد”، همانند همان کیکی که در ایران، اعضاء کانون برای بزرگداشت کانون نویسندگان تدارک دیده بودند که با یورش مأموران امنیتی و لباس شخصی ها برنامه برهم خورد و همه اسناد و مدارک و بنرها، و لابد کیک هم، به غارت رفت.

در ابتدای برنامه، پرتو نوری علا یکی از اعضاء قدیمی‌ِ کانون نویسندگان ایران در دوره اول و دوره دوم کانون، ضمن تشکر از طرف همه سخنرانان از مسئولین کانون سخن، آقایان کامبیز قائمقام و بهمن شهزادی، که امکان برگزاری این بزرگداشت را در لس آنجلس فراهم کرده بودند سپاسگزاری کرد.

پرتو سخنان خود را با عنوان تاریخچه تشکیل کانون نویسندگان ایران که خود شاهد تمام مراحل آن بود، آغاز کرد. وی سپس از زمینه های قبلیِ شکل گیری و تأسیس کانون نویسندگان در اردیبهشت ۱٣۴۷، در ایران، و تعلیق آن در سال ۱٣۴۹ سخن گفت. وی در ادامه سخنانش به شروع مجدد فعالیت های علنی و رسمی کانون در دوره دوم از سال ۱٣۵۵ تا پایان دهه ۶۰، که با یورش مأموران امنیتی رژیم اسلامی به محل کانون نویسندگان و ضبط همه اسناد کانون مربوط به اعضاء و پلمپ کردن در دفترکانون، که به حالت تعلیق درآمد، پرداخت.

سخنران بعدی مجید نفیسی بود.
نفیسی پس از صحبت کوتاهی در باره کانون نویسندگان در تبعید و فعالیت های هیأت دبیران و اعضاء ش، قطعه شعر بلندی که پس از کشته شدن زنده یاد محمد مختاری به دست مزدوران رژیم اسلامی، سروده بود را قرائت کرد.

سخنران بعدی فضل الله روحانی بود.

ایشان مروری سریع بر تاریخ کانون نویسندگان ایران داشت و از نقش حزب توده در کانون گفت. به گفته خودش منبع تمام صحبت هایش کتاب تاریخچه کانون نویسندگان، تألیف محمدعلی سپانلو بود که چند سال پیش در سوئد، توسط نشر باران منتشر شده بود.

چهارمین و آخرین سخنران، بیژن بیجاری بود. او سخنان خود را با عنوان “در ستایش “نامِ بسیاری”…”، آغاز کرد. او مروری اجمالی داشت بر فعالیت های کانون نویسندگان (بعد از تیرماه ۱٣۶۰)، و چند ماه بعد از تیرباران زنده یاد سعید سلطانپور، عضو کانون نویسندگان، و متعافب آن یورش مأموران رژیم به دفتر کانون نویسندگان و چپاول آن، و پلمپ کردن دفتر کانون. بیجاری سپس به ذکر تاریخ دقیق دستآوردهای مهم کانون، نظیر انتشار متن “ما نویسنده ایم” و “پیش نویس متن منشور کانون” و برگزاری نشست های جمع مشورتی … پرداخت. بیجاری با ذکر نام اعضاء کشته شده کانون نویسندگان یاد آنان را گرامی داشت. در پایان نیز هم او اشاراتی داشت به وضعیت فعلی کانون نویسندگان در ایران و ارج نهادن بر فعالیت های هیأت دبیران، اعضاء و دوستاران این نخستین نهاد صنفی / مدنی / فرهنگی و ادبی ایران.

جلسه بزرگداشت پنجاهمین سالگرد تأسیس کانون نویسندگان ایران، در لس آنجلس با قدردانی از زحمات اعضاء کانون و هیأت دبیران از ۵۰ سال پیش تا کنون، و دادن پاسخ به پرسش های شرکت کنندگان در جلسه، و بریدن کیکی با آرم کانون نویسندگان ایران و تقسیم آن میان حاضران خاتمه یافت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *