لهجه شیرین / شعری از / مجید نفیسی

لهجه‌ی شیرین

دوست دارم این لهجه‌ی شیرین را
که امروز صبح سرِ پله‌ها شنیدم:
فارسی با ته‌لهجه‌ی آمریکایی.

سالها پیش در ایران
آن را نشانِ از‌خود‌باختگی می‌دیدم
اما اکنون هر فراز و فرودش
به‌دلم می‌نشیند
زیرا پسرم فارسی را
به این لهجه حرف می‌زند
و من هنوز کارتهای الفبایش را
در کشوی میزم دارم.

هر صبح سرِ راهِ مهد کودک
آنها را در اتوبوس می‌خواندیم
و او الفبای فارسی را
پیش از انگلیسی یاد‌گرفت.

مجید نفیسی
نهم اوت دوهزار‌و‌هژده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *