نقد یک ترانه/ حسین افصحی

چهل سال ترانه ای ، برای مردم ، یا بر علیه مردم؟

حسین افصحی

 

مردم ایران جان خود در دست گرفته به خیابانها امده اند ، فریادشان نان و اب است ، فریادشان
بخاطر زندگی است.هنرمندان مردم هم که از انها جدا بودند ، به اجبار باید به انها به پیوندند و به انها روحیه
مضاعف بدهند . ولی ایکاش حداقل اندکی از مبارزات این مردم در این چهل سال اطلاع داشتند ، ویا در این
مقطع دقت می کردند که کلام ارتجاعی را بجای کلام انقلابی تحویل مردم نمی دادند. ترانه چهل سال که خانم
گوگوش و اقای قمیشی اجرا کرده اند . که فکر می کنم ، شعر ترانه از اقای رها اعتمادی است و موزیک ان از
اقای قمیشی می باشد . من متاسفم که بعداز چهل سال این ترانه حاصل چهل سال جنایت جمهوری اسلامی است .
” چهل ساله که مردم ……… چهل ساله که بریدند، ولی هیچی نمی گویند ” دوستان هنرمند این چهل سال مردم
بودند و بهای بودن خود را با جانشان دادند . از همان روزهای اول انقلاب عزیزان خلق ترکمن مختوم و توماج و
یا حمله به کردستان و به خاک و خون کشیدن کردستان را نشنیدید ، کشتارهای دهه ۶۰۰ ، قتل عام کشتار سال ۶۷
قتل های زنجیره ای ، جنبش دانشجویی ، جنبش سال ۸۸۸ ، و اصلن شاید حافظه شما یاری نکند ، همین حرکت مردم که
از دیماه سال گذشته شروع شد و تا امروز هم ادامه دارد، زندانهای مملو از دربندیان و امار بالاترین اعدام در دنیا ، همه
نشان از ان دارد که مردم در این چهل سال نه تنها نبریدند و سکوت نکردند ، بلکه در مقابل جنایت کارترین رژیم دنیا
ایستادند .و جان خود را داده اند. ویا در جائی دیگر ” یه مادری که چهل ساله نان اوره مرده ” خانم گوگوش خود شما که بیشتر از هر زنی در جامعه مرد سالار ایران مورد ستم و ازار قرار گرفته ای ، چگونه امروز نمی بینید که زن نان اور مرد نیست ، بلکه در تمامی حرکت های خودجوش خیابانی رهبری را بدست دارند، چرا فکر می کنید که مادری که تنها بچه اش را
بزرگ کرده مرد است ؟ و غیرت هنوز نزد مردان است ؟  ویا ” یه روزی اخر تو رها می شی ” دوستان هنرمند در هیچ کجای دنیا هیچ زمان هیچ انسانی رها نمی شود ، امید واهی ندهید ، تا اراده و همت و توان خودشان نباشد ، رهائی در کار
نیست . موزیک بسیار بد دیسکویی  و تنظیم بسیار بدتر از خود موزیک ، با هربار شنیدن ادم را عصبانی می کند . و اجرای
بسیار بد و غلط از خواننده ای که ۶۰۰ سال است خواننده می باشد. و اجرای اماتوری سیاوش قمیشی در کنار خانم گوگوش .
دوستان خوش امدید به میان مردم ولی بالا غیرتا کمی از مردم یاد بگیرید و زحماتشان را بی ارزش نکنید .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *