سکته / شعری از / مجید نفیسی

سکته

نفرین به نمک!
نفرین به سوسیس و کالباس!
نفرین به برگر و پیتزا!
نفرین به هر چیزِ نمک‌سود!
یک هفته پیش بود
سه‌شنبه، هفت بامداد
وقتی زیرِ دوش
دستِ راستت لمس شد
و زبانت سست.
تو با دستِ چپت
شماره‌ی جادویی را گرفتی.
آمبولانسی آمد
و ترا با خود برد.
زندگی، بی‌نگاه‌ها
واژه‌ها و بوسه‌هایت
لقمه‌ی بی‌نمکی‌ست
که نمی‌توانم فرو‌برد.

مجید نفیسی
دوازدهم مارس دوهزار‌و‌نوزده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *