نخستین اجرا / شعری از / مجید نفیسی

مجید نفیسی
نخستین اجرا

در این بزمگاه شبانه چه می‌کنم
میان زنان و مردان جوانی که به اینجا آمده‌اند
تا به نخستین اجرای “پرتقالهای احساسی” گوش کنند
به صدای گرم مردی که دیرزمانی پیش
در آغوش من به خواب می‌رفت.
آنها نمی‌دانند که او
از خانه‌ای دو‌پاره می‌آید
از شعرخوانیهای پدری نابینا
از کارزارهای مادری جنگنده
از بینش و کوشش.
بجنبان، بجنبان
بگذار این ضرب‌آهنگِ پس‌و‌پیش
در جانت بنشیند
و به صدای خواننده‌ای
با عینک آفتابی گوش ده
که یادآورِ نخستین اجرای نوزادی‌ست
که بند نافش را خود بریدم.

بیست‌و‌سوم مه دوهزار‌و‌نوزده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *