یاران رنج و کار / شعری از / عباس سماکار

عباس سماکار

یاران رنج و کار

صدای‌تان سرخ است
پُر از هوای شورش‌ا‌ید
خُرده شیشه‌های اعتراض گلوگاهتان را می‌خراشد
سخن که می‌گوئید
کلمه‌های خون‌رنگ در هوا می‌درخشند

در شما
در شما تلنبار شده‌اند فریاد‌هائی که ما را به شورش وامی‌دارند

نگاه کنید
صدای آموزگاران نبردهای سُترگ
با گلوگاه‌های خراشیده
با عطرِ علفِ کلمه‌های تازه از پشت میله‌ها به‌گوش می‌رسد
***

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *