مهمانی / شعری از / سعید یوسف

مهمانی

سعید یوسف

 

از این طرف بروی، مهدِ کودک است و مغازه

و آن طرف، بن بست است

و خانه، کوچک و نقلی ست

تمام خانه و گاراژ و حوض و باغچه اش

بقدرِ یک کفِ دست است

چه برق می زند از پاکی و تمیزی

هرچیزی.

 

مرا به خانه ی خود دعوت کن

به چای و شیرینی، دخترم،

که دستپختِ خودِ توست؛

به خانه ای دیوارش سفیدتر از برف

و شیروانیِ آن قرمز؛

چه خوشگل است این خانه –

مصالحش قطعاتِ لگوست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *