پله‌های آلوده / شعری از / مجید نفیسی

مجید نفیسی

پله‌های آلوده

این کارِ کیست
و چه کسی آن را
سرِ راهِ ما گذاشته؟
آیا همسایه‌ای توطئه کرده
یا صاحب‌سگی غفلت؟
اینها پرسش‌هایی‌ست که امروز
پله‌نوردان از خود می‌کنند.
برخی دشنام‌گویان
به این روزگار گه‌آلود
به خانه باز می‌گردند
و برخی به پلکان مجاور می‌روند.
من اما تا آخرین پله
پائین می‌روم.
گند همه جا را گرفته
و من می‌دانم اگر
پا روی آن بگئارم
آلوده خواهم شد
و بوی آن حتی در خواب‌هایم
مرا رها نخواهد کرد.

مجید نفیسی
هجدهم اوت دوهزار‌و‌نوزده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *