تبعید / فدریکو گارسیا لورکا / ترجمه‌ی علی اصغر فرداد

تبعید

فدریکو گارسیا لورکا

ترجمه: علی اصغر فرداد

 

چه با خود خواهم برد

در این دقایق غم‌بار؟

که خواهد افکند

درختان زرَین جنگل‌هایم را؟

چه می‌خوانم من، در نقره‌ی لرزان آیینه

که  آورورا در آب رودخانه در برابرم می‌گیرد؟

کدام نارونِ سرخِ فکر، پای به حریم جنگل‌هایم خواهد نهاد؟

کدام باران آرامش، مرا به زیر رگبارها

کدام بوته‌‌ی خار، نوزاد مرا در پناه می‌گیرد

 

هنگام که من بر ساحل اندوه

عشق خود را، مرده بر جای می‌نهم.

 

« علی اصغر فرداد»

عنوان شعر در اصل «آشیانه» بود که من آن را به تبعید تغییر دادم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *