دو نیمه‌ام / شعری از / سعید یوسف

سعید یوسف

دو نیمه ام

تا به کجا نمی برد این سفرِ درونی ام
تا فردای روشن از شبهای کنونی ام
بود مرا دو نیم و همراه من اند هردوان:
نیمه ی ارغوانی ام، نیمه ی ارغنونی ام
بر سرِ خاکِ تشنه چون ابر ببین گذارِ من:
هرچه نثار می کنم، کم نشود فزونی ام
موج شوم، دگر شوم هر دم و سر برآورد
خیزشِ دیگر از پسِ ریزش و سرنگونی ام
زیر شوم، زبر شوم، هر نفسی دگر شوم،
باز، ولی، یگانه ام با همه گونه گونی ام
«تیرِ مراد بر هدف» چون زنی ار نه حافظی؟
معجزه ی زبانی اش بنگر و این زبونی ام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *