آتشبازی سال نو (۲۰۲۰) / سعید یوسف

آتشبازی سال نو (۲۰۲۰)
سعید یوسف

صعودِ فشفشه ها – ویز، ویز، تق، تَ تَرَق –
و منفجر شدنِ آنهمه ستاره ی رنگین
در آسمانِ شبی مثلِ هر شبِ دیگر
چه بی دلیل است
اگر برای تو نیست
برای لحظه ی در بر کشیدن ات
و بوسه ای که به شیرینیِ شلیل است؛

ترقّه ها و چراغانی و تدارکِ این جشن
چه هست اگر نه بهانه ست و یک وسیله ست،
برای این لحظه
که هست غایتِ زیبائی و جمیل و جلیل است؛
و انعکاس چراغان و نور و آتشبازی
در آن دو چشم، چنان زیباست،
که وصفِ آن ممکن نیست، کارِ من نیست،
و کارِ حضرتِ فیل است.

۲

شعر، چون قصدِ کارزار کند

شعر، چون قصدِ کارزار کند،
هرچه واژه ست را قطار کند
آنچه سخت است و تیز و بُرّنده ست
زان میان جوید، اختیار کند
واژه هائی که آتشین باشد
مستقر مثلِ تیربار کند
چند واحد قوافیِ محکم
در جناحین، استوار کند
کرد آماده چون قشونش را
مثل یک توپخانه کار کند
بس که بارد گلوله از الفاظ
لشکرِ خصم تار و مار کند
وز چکاچاکِ واژه ها چون تیغ
منهزم خصمِ نابکار کند
از گزین واژگان به هر حمله
لشکری تازه رهسپار کند
از جنایاتِ جنگی، او پرهیز
چون امیری بزرگوار کند
تا کند آشکار گوهرِ خویش
عملی دور از انتظار کند:
واژه های لطیف و زیبا را
پشتِ جبهه، پزشکیار کند

(سعید یوسف)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *