احضار سه نویسنده برای اجرای حکم زندان / عبدالقادر بلوچ

احضار سه نویسنده برای اجرای حکم زندان

 

قوه قضائیه ما که دست بر قضا این روز ها بسیار نامش بر سر زبانهاست، با یک عمل انقلابی سه عضو کانون نویسندگان ایران (رضا خندان مهابادی، بکتاش آبتین و کیوان باژن) را مجموعا به پانزده سال زندان محکوم کرد.

اتهام‌ آنها این است که با نوشتن کتاب و کارهای هنری، تبلیغ علیه نظام کرده اند و با حضور بر مزار پوینده و مختاری علیه امنیت ملی «اجتماع و تبانی» کرده اند.

ضد انقلاب می خواهد اینطور القاء بکند که انگار نوشتن کتاب تبلیغ علیه نظام است. در صورتیکه به تأیید دوست و دشمن در چهل و یکسال گذشته در هیج جای دنیا به اندازه مملکت ما کتابهایی مانند الکافی، من لایحضره الفقیه، تهذیب الاحکام، الاستبصار فیما اختلف من الاخبار و غیره و ذالک چاپ نشده است. کسی هم به خاطر چاپ آن کتابها دستگیر و زندانی نشده است. مشکل فردی مثل رضا خندان مهابادی خیلی زیاد است. اولا چرا خندان؟ آیا مملکت ما که از طرف آمریکای جهان خوار زیر تحریم کمرش دارد می شکند، جای خنده دارد؟ این آقا چه اصراری دارد فامیلش خندان باشد؟ خود بخود همین خنده فراخوانی است به این که مردم به ریش نظام بخندند و این اگر تبلیغ علیه نظام نیست، پس چیست؟ تازه اصرار این آقا در مهابادی بودن خود تشویق و ترغیب هموطنان کرد ماست به جداسری. یا اشاره ای است به کولبران و سیاسی کردن مسائل آنها. از اینها که بگذریم. با بودن آن همه کتاب این آقا برای انتشار هفت جلد کتاب به نامهای «داستانهای محبوب من» مبادرت ورزیده که در آنها یک داستان از عزیزان جانباز گنجانده نشده. معلوم است که این تبلیغ علیه نظام است.

یکی دیگر از این آقایان بکتاش آبتین است. از اسم اوستایی پهلوی و شاهنامه ایش که تک تک تبلیغ علیه نظام است که بگذریم این آقا پشت ساختن فیلم و مستند و انتشار کتاب شعر پنهان گشته بر علیه نظام تبلیغ می کرد. به اسم مستندها و کتابهایش دقت کنید:

فیلم‌ «۱۳ اکتبر ۱۹۳۷» مستندی که درباره لوریس چکناوریان، رهبر ارکستر و آهنگسار ایرانی! یعنی ما در این هزار و چهارصد سال بعلاوه این چهل یک سال یک بزرگوار مؤمن متعهد نداشتیم که این آقا راجع به اوشان مستند بسازد؟ یا  فیلم «آنسور» که انگار نظام ما خر است و نمیداند که راجع به سانسور است. یا مستندی به نام «همایون خرم» شما بگویید عین تبلیغات علیه نظام نیست که طرف برای یک  آهنگساز مستند بسازد و  حضرت امام(رح) را به …مش هم حساب نکند؟

تازه اسم کتابهایش از اسم خودش بیشتر تبلیغ علیه نظام است:

کتاب شعر “و پای من که قلم شد نوشت برگردیم”، “مژه ها، چشم‌هایم را بخیه کرده‌اند”، “پتک”، “شناسنامه‌ی خلوت” و “در میمون خودم پدربزرگ”!

تک تک این اسامی همراه اسم خودش در هر کشور دیگری برایش حبس ابد به ارمغان می آورد.

می ماند آقای کیوان باژن با مجموعه داستانهایی مثل:

«از پشت دیوارهای خاکستری»، «انسان رو در روی جهان» و «دیروز تا بی نهایت صفر …!»

یعنی این سه نفر با چنین آثار مشهودی که تبلیغات علیه نظام است با هم جمع می شوند بیشتر از دهزار امام زاده ای را که نظام ما با خون جگر خوردن برپا کرده می گذارند و می روند روی قبر پوینده و مختاری!
اگر این اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی نیست؟ پس چیست؟

یعنی خداییش مجموعا پانزده سال زندان برای چنین افرادی احمقانه است و به دور از انصاف؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *