این‌ها / شعری از / عباس سماکار

این­‌ها

این بلندگوهای لال

این پرده‌­های بی­‌تصویر

این قلم‌­های بی­تاب

و این پهندشت سپیدِ کاغذ

که شعری بر آن نوشته نمی‌­شود

به کابوس می­‌ماند

 

و پرتاب می­‌کند مرا

به درهٔ تاریک

 

و این

درست آنگاه است

که دارد

آتش و بمب و خون و وحشیگری

جهان را

بر می‌دارد از میان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *