مردن … / شعری از / خسرو باقرپور

خسرو باقرپور

مردن… 

 

این جهان در من هنوز

به کفایت نرسیده است

و این یعنی:

من هنوز نابالغ ام

که آرامش و سکوت سیب را؛

بی وحشتِ سقوط اش از درختِ مادر

درنیافته ام.

با این همه؛

پاییزِ زندگی ام،

کفایتِ آرامی است

به گاهی که؛

سکوتِ خویش

هنگامِ نظاره ی جهان

شکسته باشم

و پادافره اش؛

با رنگِ زعفرانی ی روشن

همخوابِ چند برگ

زیر این درختِ سیبِ کهن

مرده باشم.

 

اسن. ۲۵ خرداد ۱۳۹۹

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *