“سه لخته درد” / سروده ای از / اکبر ذوالقرنین

“سه لخته درد”
۱-در آغاز خطی بود شعرم
ساده بود و سر راست
مثل رویاهای سفر
از هرکجای زمان
سوی زادگاهم:سرزمین همدان
۲-تنیده شد ناگاه
در زیگ زاگ بی قراری ها
مثل شال بلند تبعید
بر کمرگاه بعید یک سیاتیک
تنها و مانده گار
چون یادگاری از مادر
در دلِ خاموش یک چمدان
۳-پهلو زد پس آن گاه
به آیه های هُزلولی هستی
در قربان گاه جان کاه یک سرطان
تا سر برآوَرَد رقصان و ترانه خوان
از غربت “این سکته سگ مصب”*
تابان تر از گل آفتاب گردان
                                 2009/11/20 اکبر ذوالقرنین
                                 2020/11/20  بازنویسی
*نام مجموعه شعری است از اکبر ذوالقرنین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *